Inhoudelijk kun je deze serie niet serieus nemen. Desondanks zijn er parallellen met ons gevangeniswezen.
Onze samenleving is gevoed met wantrouwen richting strafrechtadvocaten. Contrabande wordt (mede) door advocaten naar binnen gesmokkeld. Advocaten vormen een spil bij voortgezet crimineel handelen van hun klanten. Criminele boodschappen geven wij door. Wij zijn net zo rot als onze klantenkring.
Allerlei maatregelen worden genomen om dat voortgezette criminele handelen met onze hulp aan banden te leggen. Denk aan de recente maatregelen voor bezoek in de EBI. En nu dreigt ook het algemene laptop- en mobiele telefoonverbod.
De NOvA en de DJI hebben recent een ‘constructief’ gesprek gehad. De DJI ‘heroverweegt’ as we speak of deze maatregel wordt ingevoerd. Ik mag hopen dat de DJI ervan afziet. Het maatschappelijke wantrouwen tegen de strafrechtadvocatuur verdient neutralisatie. Men moet beseffen dat het invoeren van dit verbod het echte probleem niet oplost. Voortgezet crimineel handelen wordt daar niet door ingeperkt. Het wordt binnen de gevangenismuren zelf voortgezet, daar is onze hulp niet bij nodig.
Het maatschappelijk debat in Nederland richt zich totaal niet op corruptie binnen het gevangeniswezen. Af en toe komen incidenten naar buiten. Zoals bijvoorbeeld over JC Zaanstad en de vrouwengevangenis in PI Nieuwersluis. Tot landelijke maatregelen binnen het gevangenissysteem zelf om toekomstige incidenten te voorkomen, leiden die incidenten vooralsnog niet.
In België loopt strafrechtelijk onderzoek naar corruptie, in de gevangenis in Haren. Recent zijn twaalf personen opgepakt, onder wie cipiers. Het Belgische gevangeniswezen werkt volledig mee aan onderzoek en neemt deze vorm van ondermijning serieus.
In ons land zou breed onderzoek naar de omvang van corruptie binnen het gevangeniswezen en de bestrijding daarvan ook moeten plaatsvinden. In plaats van uitsluitend de integriteit van de advocatuur aan te tasten en het steeds moeilijker te maken om onze noodzakelijke taak binnen het rechtssysteem te vervullen.
