Mr. X bevestigde haar cliënt dat haar honorarium in 2021 voornamelijk zag op werkzaamheden ter verlaging van de partneralimentatie. Drie maanden later – ze was inmiddels ziek – schreef ze hem juist dat ze vooral voor zijn zaak werk had gedaan.
De cliënt probeerde de advocaatkosten af te trekken als advocaatkosten in verband met alimentatie – tevergeefs (dat recht heeft alleen de alimentatie-ontvanger).
Toen de deken mr. X om uitleg vroeg, zei ze dat haar eerste mail alleen over 2021 ging en de tweede over de hele periode. Later trok ze alsnog het boetekleed aan: ze had de tweede mail nooit moeten schrijven.
De deken diende een dekenbezwaar in, onder andere omdat mr. X had gelogen dat het om zakelijke kosten ging.
Mr. X erkende bij de raad van discipline haar fout. Ze was indertijd ziek, met een overslaand hart, paniekaanvallen en allerlei andere burn-out gerelateerde klachten. Juist in die tijd zette de cliënt haar zwaar onder druk om de verklaring te geven.
Indertijd vond ze dat wel verdedigbaar, omdat de alimentatiekwestie verweven was met de neergang van de praktijk van de cliënt, maar terugkijkend denkt ze daar anders over.
De raad van discipline Arnhem-Leeuwarden stelt vast dat mr. X valsheid in geschrifte heeft gepleegd. Dat het niet tot belastingfraude was gekomen was te danken aan de accountant van de cliënt, die haar verklaring niet wilde gebruiken.
Als haar gezondheidssituatie indertijd zo erg was als ze beschreef, had ze meteen moeten stoppen, aldus de raad, niet alleen in haar eigen belang maar ook dat van haar cliënten. Omdat zij de enige op kantoor was, had zij de deken terstond om hulp moeten vragen. Die had kunnen meedenken over waarneming en kunnen bemiddelen met de cliënt.
Ook rekent de raad haar zwaar aan dat ze na vragen van de deken niet meteen open kaart had gespeeld.
Mr. X had niet betamelijk gehandeld en niet goed gezorgd voor de rechtsbescherming van haar cliënten. Ze had de kernwaarden integriteit en onafhankelijkheid geschonden in ernstige mate geschonden.
Mr. X kreeg sinds 2018 al veel maatregelen opgelegd, waaronder schorsingen. Er lopen ook nog twee nieuwe zaken rondom de burn-out. Volgens de deken is ze inhoudelijk een goede advocaat en de tuchtrechter hecht waarde aan het coachingstraject. Daarom krijgt ze nog een laatste kans: 26 weken voorwaardelijke schorsing met de voorwaarde dat ze (kort gezegd) de deken op de hoogte houdt van het coachingstraject.
Ook de cliënt had overigens allerlei klachten, maar die werden afgewezen.
