Mr. X ging in 2018 voor een cliënt in hoger beroep in een huurkwestie. De cliënt betaalde € 3.000 voorschot. Na twee keer uitstel voor grieven meldde mr. X de cliënt vlak voor de roldatum dat hij het door ‘recente afwezigheid van kantoor’ niet redde. Met goedvinden van de cliënt vroeg hij één dag voor de roldatum om een comparitie na aanbrengen.
Omdat de wederpartij zich verzette, vroeg mr. X op de roldatum zekerheidshalve om nader uitstel voor grieven, vanwege aanhoudende gezondheidsklachten.
Het hof wees zowel het comparitieverzoek als het uitstel af. Vergeefs maakte mr. X bezwaar. In april 2019 volgde niet-ontvankelijkverklaring.
Een cassatieadvocaat achtte cassatie zinloos en adviseerde mr. X zowel zijn verzekeraar als de cliënt te informeren.
Dik een jaar later kreeg de cliënt een dagvaarding in een schadestaatprocedure. Hij mailde mr. X: ‘Er was toch hoger beroep?’ Mr. X stuurde de cliënt ‘nogmaals’ de uitspraak.
Pas toen de cliënt in 2024 mr. X’ verzekeraar aanschreef, erkende mr. X dat hij de cliënt niet over het arrest had geïnformeerd.
De cliënt klaagde bij de raad van discipline Arnhem-Leeuwarden dat mr. X zowel de uitspraak als het cassatieadvies had achtergehouden. Bovendien had hij met zijn cassatieadviesaanvraag de geheimhoudingsplicht geschonden. En hij had het resterende voorschot niet terugbetaald, aldus de klacht.
Volgens mr. X was klager grotendeels te laat. Het cassatieadvies had hij voor zichzelf aangevraagd, met het oog op mogelijke aansprakelijkheid. En de cassatieadvocaat was ook geheimhouder. Het restant-voorschot zou hij terugbetalen.
Volgens de raad van discipline Arnhem-Leeuwarden was de vervaltermijn inderdaad verstreken, maar was de overschrijding verschoonbaar omdat mr. X zijn fout had geprobeerd te verdoezelen – terwijl je een fout juist onverwijld moet melden.
Mr. X mocht wel zonder overleg cassatieadvies inwinnen, maar had de uitkomst met de cliënt moeten delen en de cliënt toen ook moeten informeren over zijn beroepsfout en de gevolgen. De cliënt had niet de mogelijkheid gekregen zelf weloverwogen keuzes te maken.
Naast de zorgplicht was ook de geheimhoudingsplicht (én de AVG) geschonden: mr. X had de persoonsgegevens van de cliënt moeten weglakken nu hij geen toestemming had om die te delen.
En dat mr. X het restant voorschot nog niet had betaald, vindt de raad ‘onbegrijpelijk’.
Mr. X had de kernwaarden deskundigheid, vertrouwelijkheid en (financiële) integriteit geschonden. Hij krijgt vier weken schorsing, waarvan twee voorwaardelijk.
