De Wet afwikkeling massaschade in collectieve actie (WAMCA) was in januari zes jaar van kracht, maar de evaluatie heeft op zich laten wachten. Dit komt omdat in nog geen enkele massaschadeclaim de nieuwe procedure is afgerond. De WAMCA geeft rechters de mogelijkheid om zelf een schadebedrag vast te stellen als partijen er onderling niet uitkomen. Een stok achter de deur om oneindige onderhandelingen te beslechten. Maar de tientallen lopende massaschadeclaims blijven tot nu toe allemaal steken in de voorfase, waarin de ontvankelijkheid van de eisende partijen centraal staat. Verweerders stellen de representativiteit van de claimorganisaties ter discussie en rechtbanken toetsen de afspraken die gemaakt zijn met de commerciële geldschieters van de claimorganisaties. Over dat soort hete hangijzers wordt doorgeprocedeerd en dus loopt alles vast.
Wie profiteert van massaclaim: consument of geldschieter?
Nederland is het massaclaimparadijs van Europa. Dat achter veel zaken commerciële geldschieters schuilgaan, leidt tot discussie. ‘Je krijgt een wildgroei aan speculatieve claims die zijn gebaseerd op een businesscase en niet op een reëel probleem.’
