Verdediging Weski: strafdossier vol niet-bewezen aannames

Bij de verdenking dat Weski zich schuldig zou hebben gemaakt aan deelname van de criminele organisatie rond Ridouan Taghi, hebben politie en OM zich gebaseerd op een omvangrijke dataset met duizenden chatberichten en notities. ‘Deze dataset is in hoge mate onvolledig en bovendien niet deugdelijk te toetsen.’ Dat betoogde Eva Dekker, één van de vier advocaten die Weski bijstaat, vrijdag in de rechtbank Rotterdam. Op basis van dat tekortschietend materiaal is een ‘eenzijdig geconstrueerd narratief’ geschetst dat Weski structureel berichten met een strafbare strekking zou hebben doorgespeeld van en naar de EBI in Vught, waar Taghi verblijft. Daarom kan dat materiaal volgens de verdediging in het proces niet gebruikt worden als betrouwbaar bewijs.

Sky Ecc

Dekker richtte haar eerste pijlen op de onvolledigheid van de omvangrijke dataset met Sky ECC-berichten, die een belangrijke rol speelt in het opsporingsonderzoek. Uit deze berichten blijkt volgens het OM dat Weski informatie over onder meer cocaïnetransporten en betalingen doorspeelde. Om tot zulke conclusies te komen moeten de data zo volledig mogelijk zijn, aldus Dekker. ‘Uit vergelijkbare casussen blijkt dat de opsporing slechts de helft van dit soort communicatie kan onderscheppen en vervolgens kan een kwart hiervan niet worden ontsleuteld. Zo blijft slechts 37 procent van de berichten over voor analyse en interpretatie.’

‘Het OM heeft in deze onvolledige dataset zoveel mogelijk gezocht naar aanwijzingen voor een reeds gerezen verdenking’, stelt Dekker. ‘Het dossier staat bol van de aannames, er komt niet voor niets 1174 keer het woord ‘vermoeden’ in voor. Er is niet zoals het hoort gewerkt met een alternatief onschuldscenario. Er is niet gezocht naar zwarte zwanen. Ontlastend bewijs is genegeerd.’

Contra-expertise

Behalve onvolledig is het aangevoerde bewijs ook onvoldoende toetsbaar, aldus Dekker. Een contra-expertise die de verdediging liet uitvoeren op de dataset met berichten werd daardoor sterk bemoeilijkt. Het bleek regelmatig niet duidelijk welke berichten van welke accounts kwamen, op de onderliggende metadata was geen zicht. ‘Ook hierdoor is een goed controleerbare interpretatie van de informatie niet mogelijk’, zei Dekker. ‘Zonder ander steunbewijs kan dit niet dienen als wettelijk bewijsmateriaal volgens artikel 344 van het Wetboek voor Strafvordering.’

In de middag kwam Geert-Jan Knoops aan het woord, die samen met zijn vrouw Carry behoort tot het advocatenteam van Weski. Hij wilde daarmee aantonen dat Weski geen ‘structurele en duurzame’ rol heeft gespeeld als ‘doorgeefluik’ voor Taghi. Zoals het OM stelt.

Knoops trok in twijfel of het bij Taghi wel ging om een criminele organisatie. De verdediging denkt van niet. Daarvoor waren de activiteiten te ad hoc georganiseerd, in steeds wisselende persoonlijke samenstellingen. Knoops wees op een analyse van Europol, die zou aantonen dat de klassieke, hiërarchisch georganiseerde variant nauwelijks meer bestaat. ‘Dat is een nostalgische beschouwing van het OM. Het gaat niet meer om centraal geleide pyramide-achtige organisaties waarin iedereen in strakke rollen de orders van de leider uitvoert.’ Bovendien is niet bewezen dat de organisatie van Taghi betrokken was bij de handel in verdovende middelen, betoogde Knoops. ‘Daarin kan Weski dus ook geen cruciale rol in hebben gespeeld.’

Net als zijn confrère Eva Dekker wees Knoops herhaaldelijk op het ontbreken bij het OM van een alternatieve, mogelijk ontlastende uitleg van de verzamelde communicatie rondom Weski. Diverse dialogen uit de vele chats zouden juist wijzen op een reguliere rol van als advocaat. Zo gaan de nodige berichten die zij doorgaf aan de familie van Tagh over normale persoonlijke zaken. ‘Zoals verjaardagen, geboortes, het halen van een rijbewijs.’ Of over de broze gezondheid van Taghi na zijn ruwe arrestatie in Dubai. Knoops: Niet meer dan je verwacht van een advocaat in zo’n extreme situatie.’

Juist de goede reputatie van Weski maakt het volgens de verdediging niet aannemelijk dat Taghi haar voor zijn karretje wilde spannen. Knoops citeerde enkele lovende uitspraken die hij deed over haar vakmanschap: ‘Andere advocaten zijn niet tegen haar opgewassen. Hoe zij aankomt met het EVRM, dat is zo goed. Ik zeg eerlijk als zij weggaat, ga ik niet naar een andere advocaat’. Daarom zou het niet in Taghi’s belang zijn geweest om Weski te schaden. Knoops: Waarom zou hij haar blootstellen aan dat soort fratsen? Dan liep hij het risico om haar kwijt te raken, terwijl ze zijn enige redding was.’

Knoops besloot met het benadrukken van de  twijfels over de vraag of Weski heeft gehandeld met behoud van haar vrije wil. Of dat zij is gedwongen door extreme druk. Mocht de rechtbank tot de conclusie komen dat Weski strafbare feiten heeft gepleegd – wat de verdediging bestrijdt – dan is dit van belang. Ook het Openbaar Ministerie kan deze vraag niet goed beantwoorden, stelde Knoops. ‘Het OM heeft meermaals in het openbaar aangegeven er rekening mee te houden dat onze client handelde onder druk. Dan is er geen sprake van keuzevrijheid en kun je geen onvoorwaardelijke opzet aantonen.’