Begin maart nam ik deel aan een panelgesprek over intieme terreur en femicide bij Pels Rijcken. Tijdens dat gesprek werden verschillende perspectieven gedeeld over de wijze waarop het rechtssysteem omgaat met geweld in relaties en de gevolgen daarvan. Eén vraag bleef daarbij hangen: in hoeverre is het huidige familieprocesrecht toegerust om met complexe familieconflicten om te gaan?
Wanneer ouders meermalen procederen over bijvoorbeeld omgang of gezag worden deze procedures afzonderlijk beoordeeld, zonder structurele koppeling met eerdere zaken tussen dezelfde partijen. In werkelijkheid gaat het vaak om één familie, één conflict, een veelvoud aan zaken. Het civiele procesrecht is ontworpen voor geïsoleerde geschillen, terwijl familierechtelijke conflicten juist worden gekenmerkt door langdurige interactiepatronen.