Voormalig SP-politicus Marijnissen kreeg van verschillende ministeries en de Vereniging Nederlandse Gemeenten de opdracht een plan te maken voor een meer sluitend landelijk netwerk van sociaaljuridische en financiële hulp. Dat netwerk is op dit moment voor veel Nederlanders zeer onoverzichtelijk, wordt geconstateerd in de tussenrapportage: ‘Er werden in 2023 meer dan duizend organisaties geïnventariseerd die (vormen van) sociaaljuridische hulp aanbieden. Het woord “lokettenjungle’” is hier volledig van toepassing. De vindbaarheid en herkenbaarheid van sociaaljuridische en financiële hulp laat op veel plekken te wensen over.’
Postcoderecht
Behalve slecht vindbaar is de hulpverlening ook ongelijk verdeeld. De beschikbaarheid ervan varieert te veel per regio en per inkomensgroep, aldus de rapportage. ‘Waar in sommige gemeenten en gebieden een fijnmazig netwerk bestaat van voorzieningen en initiatieven, zijn er ook plekken waar mensen nauwelijks goede hulp kunnen krijgen. Als het gaat over “je recht kunnen halen”, kun je stellen dat dit tot een grote mate van rechtsongelijkheid leidt. Er is sprake van postcoderecht.’
Ook inkomensverschillen van hulpvragers spelen volgens Marijnissen een te grote rol. ‘Veel voorzieningen richten zich op mensen met een laag inkomen. Het gevolg van een (harde) inkomensgrens is dat mensen nét boven die grens tussen wal en schip vallen. Zij komen niet in aanmerking voor bepaalde ondersteuning, maar hebben tegelijkertijd onvoldoende middelen om commerciële hulp in te schakelen.’