Na bezwaren van de NOvA én de beroepsverenigingen NVSA en NVJSA, tegen de wijze waarop het toezicht wordt uitgevoerd, is door het ministerie in januari een onafhankelijke audit aangekondigd.
Uit de resultaten van die audit moet blijken dat de uitoefening van het visuele toezicht in de PI’s technisch zodanig werkt dat we erop kunnen rekenen dat de vertrouwelijkheid van de gesprekken is beschermd. En er niet wordt meegeluisterd, tenzij daar aanleiding voor ontstaat.
Advocaten hebben in maart, na maanden staken, bezoeken aan cliënten hervat. Omdat die audit eraan kwam. Zodat strafprocessen geen verdere vertraging oplopen.
Tijdens die besprekingen mogen laptopschermen niet worden gedraaid, noch mogen documenten over en weer gaan. De facto komt het erop neer dat een bespreking met een AIT-/EBI-cliënt moet verlopen zoals een ambtelijke vergadering. Met van tevoren opgestelde agendapunten. Er is geen ruimte voor spontane vragen, die direct kunnen worden beantwoord aan de hand van het digitale dossier of papieren stukken. Het wordt een actiepunt voor de volgende bespreking die gelet op de overvolle agenda van de advocaat niet al een dag later kan plaatsvinden.
Dit blijft onderwerp van discussie met het ministerie en de DJI. Naast de legitieme weerstand die vooralsnog bestaat tegen het visuele toezicht in de praktijk. Er wordt dan ook met spanning gewacht op de uitkomst van de audit.
Dat er nu, na maanden, nog geen enkel zicht is op het afronden van die audit, is ronduit stuitend. Je mag als beroepsgroep en als burger verwachten dat de overheid er serieus werk van maakt om die audit gelet op de urgentie zo voortvarend als maar kan laat uitvoeren. Maar niets van dit alles. Alle bezwaren lijken tegen dovemansoren gericht.
‘Haal die banaan eens uit je oor!!’ wil ik schreeuwen, denkend aan de sketch van Bert en Ernie, waar Bert iets zegt tegen Ernie, die hem niet kan verstaan omdat hij een banaan in zijn oor heeft. Bert taait af. Dat doen wij niet.
R.I.P. Wim T. Schippers.
