Mr. X was advocaat van een kleindochter in een procedure tegen twee ooms, over de nalatenschap van haar grootmoeder.
De kleindochter wilde niet naar de rechtbankzitting. Mr. X las daar haar verklaring voor. De kleindochter wilde niet in één ruimte zijn met de broers van haar vader. Ze was nog te verdrietig dat hij was overleden door suïcide, volgens haar verklaring het gevolg van seksueel misbruik in zijn jeugd door die ooms. De kleindochter ging volgens de verklaring een contactverbod aanvragen. Mr. X voegde daaraan toe dat dat natuurlijk niet in deze procedure kon.
Onnodig grievend
In het proces-verbaal van de zitting stond dat de rechter de voorgelezen ‘hartenkreet’ niet zou meenemen in de beoordeling.
Een van de ooms klaagde dat mr. X zich onnodig grievend over hem had uitgelaten en feiten had gesteld waarvan ze wist of kon weten dat ze niet klopten.
Na kennelijk-ongegrondverklaring door de voorzitter gaf de raad van discipline Arnhem-Leeuwarden in verzet toch een waarschuwing. Als je cliënt er niet is en je leest haar verklaring voor, dan heb je een eigen verantwoordelijkheid, oordeelde de raad. Gezien de gevoeligheid van het onderwerp en het ontbreken van een redelijk doel had mr. X bijvoorbeeld moeten zeggen: dit lees ik zo niet voor, als je dit wil zeggen moet je zelf je woordje komen doen.
Mr. X ging in appel. In haar ogen werd de verklaring van de cliënt ten onrechte aan haar toegerekend. Ze was voldoende terughoudend geweest, zo bleek ook uit haar opmerking over een contactverbod. Zoals gebruikelijk in familiezaken waren vrijwel alle partijen zelf aan het woord gelaten, in dat licht moest je het bekijken.
Niet relevant
Het Hof van Discipline oordeelt anders. Mr. X had de verklaring niet een-op-een mogen voorlezen, omdat het ernstige beschuldigingen waren die bovendien voor de erfrechtkwestie niet relevant waren. Ook was de verklaring niet van tevoren overgelegd waardoor de wederpartij zich daar niet goed tegen kon verweren en betrof het een openbare zitting.
Mr. X had de belangen tegen elkaar moeten afwegen. Nu het integraal voorlezen geen belang van haar cliënt in de procedure diende en de wederpartij daarvan wel onevenredig nadeel ondervond, had ze ervan moeten afzien. Mr. X had de kernwaarden onafhankelijkheid en partijdigheid uit het oog verloren en zag dit onvoldoende in, daarom wordt het een berisping.
