Voor de invoering van de WKi bestond er geen wettelijk kader gericht op incassodiensten. Hierdoor konden situaties ontstaan waarin consumenten onnodig in de problemen kwamen.
De invoering van de WKi is bedoeld om veel voorkomende misstanden, zoals onterechte of verjaarde vorderingen, onduidelijke kosten en onnodige druk door incassobureaus, aan te pakken en te voorkomen.
Registreren
Een belangrijk aspect van de WKi is dat bedrijven die incassowerkzaamheden willen uitvoeren verplicht zijn om zich te laten registreren. Deze registratie moet ervoor zorgen dat alleen bedrijven die aan bepaalde kwaliteitseisen voldoen, incassowerkzaamheden mogen verrichten. Gerechtsdeurwaarders en advocaten zijn uitgezonderd van deze registratieplicht, omdat zij al elders staan ingeschreven. De Inspectie Justitie en Veiligheid houdt toezicht op de kwaliteitseisen en registratieplicht en kan ook handhaven als incasso dienstverleners zich niet aan de regels houden.
Terugkerende vorderingen beperken
Verder bevat de wet een bepaling die de stapeling van incassokosten bij terugkerende vorderingen moet beperken. De incassokosten mogen maximaal 140 euro per zes maanden bedragen als de maandelijkse vordering of het termijnbedrag lager is dan 266,67 euro.
Deze bepaling geldt niet wanneer de schuldenaar een bedrijf is, of als het gaat om een commerciële transactie. In zulke gevallen is het nog wel mogelijk dat incassokosten zich opstapelen.
Uitholling van de rechtstaat
Toch weerhoudt deze bepaling volgens Casimir Vink veel schuldeisers ervan om een incassotraject op te starten. ‘Omdat zij ook opdraaien voor bijvoorbeeld de kosten van rechtshulp, kiezen veel schuldeisers ervoor om bij lagere bedragen niet te gaan procederen. Hierdoor worden zij benadeeld ten opzichte van de schuldenaar. Deze ontwikkeling zorgt in mijn ogen voor een uitholling van onze rechtstaat en democratie, want schuldeisers kunnen hierdoor niet meer op een normale manier hun recht halen. Dat terwijl zij wel in hun recht staan. Schuldenaren worden op deze manier als het ware beloond voor hun slechte betaalgedrag. We moeten ervoor waken dat er in de samenleving een cultuur ontstaat waarin schulden worden gezien als iets waar mensen zelf weinig aan kunnen doen. Dat is natuurlijk niet zo. Je schulden afbetalen is ook een kwestie van afspraken nakomen. De WKi heeft zeker zijn goede kanten, maar mag niet ten koste gaan van de belangen van kleinere schuldeisers.’
